ஊடக விளையாட்டு

ஆரஞ்சு ஒளி மைல்காட்டியில்

25,000 கி.மீ. பார்த்ததுமே பரவசமடைகிறேன் நான்...

தொடு கைபேசியெடுத்து புகைப்படம் எடுக்கிறேன்...

முகநூலில் பகிர்கிறேன்...

நண்பர்கள் கை உயர்த்தும் பொத்தானை அழுத்துகிறார்கள்...

“You are high on Road ;)” விமர்சிக்கிறாள் பணித்தோழி...

சுதாரித்து விழித்தபோது

மைல்காட்டியது 25,000.3 கி.மீ....

~ 

புன்னகைத்து தலை நிமிர்கையில்,

திடீரென நிறுத்திய ஒரு கனரக வாகனத்தை

வேகமாக விரைந்து முத்தமிடுகிறேன் நான்...

25,000.5 கி.மீ....

என் வண்டியின் இயந்திரம் பெருத்த ஓலமிடுகிறது...

~

 

குருதி வழிந்தோடும் ஓர் சாலையோர்த்தில்

உயிரிழந்து கிடக்கிறேன் நான்...

யாரோ ஒரு குறுந்தாடி இளைஞன்

இதை படமெடுத்து பகிர்கிறான்

“Fatal accident in OMR” என்று!!!

Friday the 13th

Friday the 13th is considered as worst (superlative for bad) luck in west. There had been 2 Hollywood movies with that Title one way back in 1980 and one more recently in 2009. I remember even in Huckleberry Finn there was a mention on Friday the 13th being a baddddd day.

2012 is an interesting year. We have three Friday the 13th, this year in the months of Jan, April and July. I cant remember anything majorly untoward happenning these days. But it is interesting to see how Kollywood our most extravagant and yet utterly superstitious industry has reacted to this phenomena.

All Movies release on Friday as a generic norm. so what happenned on these two days:

Jan 13th. We had two movies set for release, Vijay's Nanban , and Maddy's Vettai. But these did beautifully dodge this without once mentioning this as a reason for the change. Nanban realsed on Thursday and Vettai on Saturday. This did turn out to very positive for Nanban, For example on Thursday and Friday, most big theatre were running Nanban on maximum or all of its screen which could have helped it mass up a huge amount of collection. Sankar tackfully said that it was a startegy to enable the family get seats on the opening day by releasing a day early. If he seriously meant it, need to see when his next movie releases.

April 13th - Udayanidhi stalin probably went his grand daddy's way to defy this stigma. As of now, OK OK doesnt seem to have had a dooms day inspite of the reportedly poor performance by the Hero and solely riding on Santhanam for the entertainment factor and Brand Rajesh.

Hopefully, July 13th is more entertaining and has more movies to look out for. Well there are many more months to go for Dec 21, 2012 the end of Mayan's calendar but until then keep us entertained Kollywood.

Am i missing something?

I started this post by writing about something that i don't know and scrapped it in the middle since i felt like doing injustice to myself. So i thought of writing whatever pops up in my mind may be a crap but telling it out of my heart :)

I played volley ball today with couple of volunteers this evening and feeling so ease at heart though i did goof up a lot. To my surprise, i was able to play little better than how i used to play. Not sure if it's because the air in the ball was perfect or i played it with little involvement or i longed for some event like this. Anyways i felt good after playing it though i was on the losing side twice or my team lost because of myself ;)

One more thing for me being happy is that i had positive pranic (energy) home food (hadn't had one in last 4 days) nicely prepared by some volunteers at isha outreach office close by my work.

Games.. meditation... delicious dinner.. what else you can ask for in this universe?!!!

Veg Briyani, hot dosas with podi n tomato sabji, also cold slice.. Damn good.

I also tried something new today by adding curd in Podi.. lol... not bad.

Okay... talk to topic...

At moments, i used to ask myself this question - "Am i missing something?" and try to logically resolve that i am; but my inner experience of what i have been experiencing is so tremendous though i cannot scale up to my volunteering experiences, which were completely fulfilling since i used to give myself totally (not always) into what i do without any expectation and that was truly wonderful.

Now i am unable to get into complete action since i attach an expectation to it though i work for something for noble cause. So i pull up my questioning mind, get back to work most of the times just doing what is needed - checking if i am doing everything correctly, taking stock of what i am doing, what is the output and when i need to follow up - this works in a way.

Though i do not do something which i can boast about, which my mind always tend to do - i have been doing something which i hadn't done before (i knew i am playing the trick again). I think that this would be fine in sometime - hoping to get clarity & strike balance in i have to do what i have to do and what i love/long to do.

I definitely miss Chennai - my caring friends though most of them don't like what i do/tell me directly that they don't like it, my family (missing them at present and would miss them often during travel), corporate team in Chennai - where i used to volunteer for inner engineering programs, ego that i can drive anywhere/anytime (now crossing every street inch-by-inch in Coimbatore looking for directions as wandering stranger). This helps me to keep me quiet most of the times and understand the beauty of being homeless and unsettled.

I know I am nuts and have to be fixed up fast :)))))) He is working on it...

How to ???

I typed in "How to " in the google search box and usual it gave me a dozen options. I am listing them down in order. Well, this means that these are the most searched how to's in the world but seems very very starnge to me...

1) How to Kiss (Why in the worly anybody would look that up in the web!!!..I cant imagine what kind of instructions they are looking for)

2) How to download Youtube Videos (Well, this definitely is the most sensible of the lot... But even i know of some simple way to do it)

3) How to get Pregnant (Well, this sounds a no brainer to me.. we havent got a biilion people in this country without this knowledge :P)

4) How to Reduce Belly ( ok fatso, eat less and exercise..no fancy pill is going to work wonders on you !!!)

5) How to delete Facebook account ( Mark Zuckerberg watch out!!!)

6) How to Find Rajinikanth ( I love this one!! thalivar is simply great!!!)

7) How to create a website (must be some stupid non techy like me :P)

8) How to lose weight ( the fatso's back)

9) How to reduce weight ( Here he/she goes again :P)

10) How to Impress a girl ( On Valentines week, Im surprised this come in rank 10. Looks like more guys have figured it out and moved on to better things like no. 1 and no. 3 on list)

For those who are trying to figure out the life in your 17" monitor. Switch it off and step out, do some mistakes, fall down, dust yourself, get up and keep going. There is just no better way to experience the world and truly live your life.

Back With a Bang!!!

For anyone who has had a RSS for this blog..is sure gonna fall out of their seats!!! YES!! I noticed that I last posted on Valentines day, 4 years back. I am going to break the zinx by posting on the 13th... (Hopefully:P), as I couldnt wait one more day for that....
Just to brief on the 4 years that wizzed past between my last post and this one!!.... I grew 4 years older ofcourse, went to a B'school (http://www.spjain.org/), lived on cloud nine, did a lot of stupid wonderful stuff, landed on hard reality of graduating without a job in hand in peak recession, came back to India, joined the bandwagon of an IT company and pushing ever since...thats the long and short of it... more in detail soon... and ya...Happy Valentines day to all those who are Single :P

எச்ச வினை

காக்கைகள் தின்னுமென வைத்த பிண்டம்..

எறும்புகள் சிறிது தின்று விட்டால் என்ன நோகும்?

வந்து தானே செல்கிறாய்;

ஏன் வெந்து போகிறாய்?

காண்பதில் கொள்வாய் நீ மயக்கம்;

வாழ்வதற்கு மட்டும் என்ன தயக்கம்?

My Rendezvous with life

This was an adventure I got into inadvertently and today, am so glad I did.It was a long weekend for me. With an intention to persuade my folks to come on an unplanned holiday with me, I threatened them that I would go alone if they didn’t come. Surprise….surprise….surprise….they let me go alone.So I ended up in Pondy, one afternoon after a three hour lone journey in the bus from Chennai. After a late lunch, I started hunting for the hotel rooms, only to find out that the whole world was celebrating their long weekend in Pondy L. After a series of unsuccessful check ins, in a number of hotels in person and over phone, spent a couple of hours brooding over my predicament in the beach.After a small stroll and a little prayer, went in to check with the park guest house, despite the ‘House Full’ board outside and the watchman’s discouragement. The reception confirmed these statements and said there is no room available. Sad and dejected, I was walking back to the door; suddenly the guy in the reception called me back and asked me what the purpose of my visit was. I said ‘Holiday’. He stared at me for a second and said “I have a room at the back and it costs and Rs.100/day” (I thought I was dreaming!!!!)Checked in and was jumping out of joy. It was a Sunday, so went out to window shop in the Sunday Mal and a few hours in the beach and a few more in the moonlight in the guesthouse’s park overlooking the beach and what a bliss it was!!! Life just couldn’t have been better.The next day I with the aid of a map, which I could read very little, (John Gray was quite right about women not being able to read maps) and a hired vehicle which I was able to manage better. Visited the Ashram and the famous Ganesh temple early in the morning and had a good darshan. With some guidance and misguidance, my first stop was at chunnamar beach club. Here I got to spend an hour in the paradise island in the beach, playing in the water, sand, swing and taking photos. It was a nice boat ride and had become quite well versed in taking my own photos with my camera. I also spoke to strangers for a few long shots. (Women travelling alone… be cautious who you strike a conversation with… Let it be a woman, couple, family or worst a respectable elderly man.)Had lunch with a couple of friendly strangers. Back to room. And then to Auro beach in the evening. Spent some more time in the same set of activities. After handing over bike, went around to shop and for a walk in a park opposite to Raj Bhavan. Couldn’t go to Auroville as it was a government holiday and was closed. Tired and happy I went to bed early, listening to the beautiful rain outside.D day. Like all good things come to end, this was a day to pack up and leave. After a sumptuous breakfast in a beachside table in the guest house, packed up and left for a park for a photo session and then to Auroville to visit the matri mandir in an auto.Heading home after a heavy lunch and with a heavier but happier heart. What a holiday it had been?

திரைவிமர்சனம் - பீமா

ஒரு பெரிய வணக்கம்.
நீண்ட நாட்களாக வெளிவரும் என்று நினைத்த என்னுடைய பதிவும், பீமா படமும், கடைசியில் வந்தே விட்டன.
இந்த படத்திற்க்கு சென்சார் போர்ட் A – Certificate வழங்கி இருப்பது, மிகவும் உன்னதமான விஷயம். காரணம் த்ரிஷாவோ அல்லது படம் முழுவதும் நிறைந்து இருக்கும் வன்முறைகளோ இல்லை. ஒரு தாதாவை பார்த்து, அவரை ரோல் மாடலாக நினைத்து, வளர்ந்து பின் அவரிடமே சென்று சேரும் ஒருவனின் கதை. கண்டிப்பாக சிருவர்களுக்கு தப்பானா வழிகாட்டி.

அடுத்ததாக,
படத்தில் ரகுவரன், ப்ரகாஷ்ராஜ், விக்ரம், த்ரிஷா மற்றும் ஆஷிஷ் வித்யார்த்தி என Powerful கூட்டம். ஆனால் ப்ரகாஷ்ராஜ் தவிர யாருமே, (ஆமாம், யாருமே) நடித்ததாக தெரியவில்லை. ப்ரகாஷ்ராஜிர்க்கு கூட, பழகிப் போன ரோல், பழகிப் போன வசனங்கள் (யாரு டா நீ..). சத்ய கொடுமை.

உல்லாசம் படத்தில் அஜித் செய்த ரோல் தான் பீமா விக்ரமுக்கு. விக்ரம் இந்த படத்திற்காக தன் உடலை மிகவும் கட்டுமஸ்த்தாக வைத்துள்ளார், அதற்க்கு என் முதல் பாராட்டுக்கள். ஆனால் அதற்க்காக, படம் முழுவதும் எல்லாரையும் அடித்து கொண்டோ, சுட்டுக்கொண்டோ இருக்கிறார்.

த்ரிஷா, இன்னும் எத்தனை காலத்துக்கு தான் கதாநாயகன், கதாநாயகியை, தெரியாமல் கட்டிப்பிடித்து உருளுவதும், அந்த ஒரே காரணத்தால் காதல் மலர்வதும்... திருந்தவே மாட்டார்களா...
படம் முழுவதும், த்ரிஷா விக்ரமை துரத்துகிறார், பின் விலகுகிறார், அப்புறம் விக்ரம் த்ரிஷவை துரத்துகிறார், இதன் காரணமாக 4 பாடல்கள். தன் அழகை வெளிப்படுத்துவதில் காட்டி இருக்கும் அக்கரையய், நடிப்பதிலும் காட்டி இருக்கலாம். மற்ற படங்களை விட கவர்ச்சி கொஞ்சம் தூக்கல் தான். Action படம் என்பதர்காக படம் முழுவதும் கொஞ்சம் கூட Comedy இல்லை. படம் முடியும் போது வரும் வேதனை சிரிப்பை தவிர.

பாராட்டுவதற்க்கு ஒன்றுமே இல்லை என சொல்ல முடியாது. அவ்வப்போது நிகழும் ஆச்சரிய, எதிர் பாராத நிகழ்வுகள் மற்றும் படத்தின் முடிவு. Very Good லிங்குசாமி. சில பாடல்கள் கேட்க இனிமை, சில பார்க்க இனிமை (கண்டிப்பாக த்ரிஷாவினால் தான்)
Not to be left விக்ரம் த்ரிஷா வின் chemistry.

என்னுடய Favorite Area - ஒளிப்பதிவு. கொஞ்சம் சுமார் தான். மின்னலே, காக்க காக்க, கஜினி எடுத்தவர் தானே நீங்கள்? என்ன ஆயிட்ரு சார்?

"இந்த படம் சமுதாயத்துக்கு என்ன பாடம் சொல்கிறது என்றால்..." என்பதை எல்லாம் விட்டு விட்டு சாதரணமாக படத்தை பார்த்தால், இது ஒரு சுமாரான Action Movie.

Iyyo aandava...

This is a piece of relaxation sponsored by a tele-caller. Due to factors like absence of my counter-part, month-end, etc., I was busy in office to the core. At that time I received a call from an MNC bank's tele-caller and she was trying to pitch sales for a credit card. (I already have a bad experience about credit card.) The conversation follows:

T.C. - Hello, this is S from D bank and we are offering...(blah blah)
Me - No I'm not interested.
T.C. - Sir, we are from corporate division and we are offering credit card for your company employees with blah blah... offers. I've contacted many people in your company and they all applied for me.
Me - (WAT)
T.C. - hmm Mr. R from P dept, Mr. S from A dept, all applied for me only. You know Mr. X from E dept, you can ask him about my processing.
Me - (My god)
T.C. - Which department you are in sir?
Me - C Department
T.C. - hmmm in your dept, Mr. V (my boss) also applied for me sir; and Mr N (my boss's boss) also applied for me sir
Me - Now I started laughing silently.
T.C. - you can also apply for me sir,
Me - hmmm... May be in weekend (she did not understand, why I said so)
T.C. - shall I come and collect concerned documents at home sir.
Me - What are those concerned documents?
T.C. - blah... blah...
Me - I'm available only after 8.30 pm.
T.C. - No problem sir, i'll come to your home and I'll apply. (wat is she gonna apply to me)

It went on for another 10 minutes and I said I'm busy now and asked her to call after 3 hours, ofcourse to relax. Then I came to know that she is not a Tele-caller but some territory officer. iyyo aandava...

இப்படி இருந்தா எப்படி...

I would like to share my recent experience with regard to the irresposibility level of a renown university in TamilNadu.

I went to this university's chennai office to get one application form and prospectus.

He gave me a sheet of paper in which there were columns for application number, name and phone number (there was another column too, but i dont remember).

I wrote the application number which was in a series and other details too and gave Rs.500 (the cost of the prospectus is Rs. 100).

He checked the number written in the paper and the the one in prospectus he gave me and WROTE THE APPLICATION NUMBER IN THE WHITE PORTION OF THE RS. 500 NOTE.

I was shocked to see this. As RBI (Central bank of India) has announced that no citizen should write anything on the curreny and doing so is an offence. This announcement is advertised in every bank in India.

Uneducated/illitrate people writing phone numbers on currency note are excusable (though, it is still an offence), but goverment offices and Universities not following this rule is the height of irresponsibility.

His reply was funniest(?!) when I told him that writing anything on Indian Currency is an offence. He said that they follow this procedure to track down the person who gave this currency note (through the application number and the name and phone number written in the sheet) in the event that the note is a fake one. GOD!!!!

He didn't have any answers when I said, such a university could use a machine (with UV rays) to identify the fake notes then and there also explained (in vain) that there are several other ways published by the RBI to identify fake currencies.

What I like is his innocence to believe that the person giving a fake note would give his correct contact number.

பல்கலைகழகங்கள் தான் நாட்டில் அறிவு விளக்கை ஏற்ற வெண்டியவர்கள். ஐய்யா... நீங்களே இப்படி இருந்தா எப்படி...

மழை இரவின் கடைசி துளிகள்

மழை, வரம் எனக்கு.
அது கேட்காமல் எனக்கு கொடுத்ததெல்லாம் புன்னகை மட்டும் தான்.

மழையை எப்போதும் நான் இயல்பாக பார்த்ததில்லை.
நான் அதை ரசித்திருந்த அனைத்து கணங்களிலும் பல வண்ணப் படங்களின் கலவை இருந்தது.

அண்ணாந்து மழை வாங்கிய இரு சக்கர பயணங்களும்,
தொப்பலாக கரைந்த நடு ரோட்டு நடைகளும்,
ஏதோ ஒரு கதாநாயகனின் காட்சி தொடர்ச்சியாகவே இருந்திருக்கிறது.

மழையை எப்பொது நான் நானாக ரசித்திருந்தேன்?

திரைப்படங்கள் என் கண்களுக்குள் கலக்காத என் பிஞ்சு காலத்தில் அது நிகழ்ந்திருக்கலாம்.
அந்த பதிவுகள் எல்லாம் முன்னெப்போதோ பெய்த மழையால் கழுவப்பட்டிருந்தது.

வேண்டுமானால் அது இன்று தான் நடந்தது என்று சொல்லலாம்.
குறிப்பாக சொன்னால் அதுவும் இன்றைய மழை நின்ற பிறகு தான்!

என் நினைவுகள் இவ்வாறு விரிந்து விழைந்தது.
மழை குளிப்பாட்டிய கண்ணாடி கதவுகள்;
ஒர் நிசப்த இரவு;
அரை இருட்டில் தெரியும் திறந்த சன்னல்கள்;
அதில் சொட்டும் மழையின் கடைசி துளிகள்;
ஒரு தேநீர் கோப்பை;
கடைசியாக இந்த கவிதையின் தலைப்பு.

இப்போது மெதுவாக அரும்புகிறது என் பால்ய கால நினைவுகள்,
நான் எட்டி பிடித்து இழுக்கும் மரக்கிளையில் தொங்கும் மழை துளிகள் தொட்டவுடன் என் உடலெல்லாம் சிலிர்த்து விடும்.

அந்த ரசனை என்னுடையதாக இருக்கலாம்,
யாரும் எந்த திரைப்படத்திலும் முயற்சிக்காமல் இருந்திருந்தால் அல்லது
நான் யாரிடமிருந்தோ தொடர்ந்திருக்காமல் இருந்தால்.

மழை பெய்யும் பொழுதை விட நின்ற பிறகு தான் அழகாக இருக்கிறது.
நான் அதன் கடைசி துளிகளின் காதலன்.

சிவாஜி - தி பாஸ்

"ர-ஜி-னி என்பது வெறும் பெயரல்ல, அது ஒரு மூன்றெழுத்து மந்திரம்" என்று பாலகுமாரன் ஒரு முறை எழுதி இருந்தார். அது எந்த அளவு உண்மை என்பதை இந்த படத்தை தியேட்டரில் பார்த்தால் தான் தெரியும். ரஜினி நின்றால், நடந்தால், திரும்பினால், சிரித்தால் என எதற்கும் ஆரவாரம், விசில்.

அன்றிலிருந்து இன்று வரை, சில விஷயங்களை, ரஜினி செய்தால் தான் எடுபடும், ஒத்துக்கொள்ள முடியும். வேறு யார் செய்தாலும், "பெரிய ரஜினினு நெனப்பு", என்று தோன்றும் அளவுக்கு, he is been branded, obliging those rules, இந்த விமர்சனத்தை ஆரம்பிக்கிறேன்.

படம் முழுவதும் ரஜினி. சில இடங்களில் நடுவில் ரஜினி, அவரை சுற்றி சங்கர். (காவிரி ஆறும்... மற்றும் சகானா... பாடல்களில்)

புதுமுகங்கள்: பட்டிமன்றம் ராஜா மற்றும் சாலமன் பாப்பய்யா. பழகலாம் வாங்க காமெடி தாங்க முடியவில்லை.

ரகுவரனுக்கு ஏன் இந்த நிலைமை. புது முகங்களை விட குறைந்த வசனம், மொத்தமே 15 நிமிடம் கூட பார்க்க முடியாது அவரை படத்தில்

சிரேயா: அழகு தேவதை, gorgeous... ஜீன்ஸ் படத்துக்கு பிறகு சங்கரின் சிறந்த (அழகில், உடை அலங்காரத்தில், ஒப்பனையில்...) கதாநாயகி.

தோட்டா தரணி: சகானா பாடல் செட்டில், சங்கரின் தேவையை சரியாக பூர்த்தி செய்து இருக்கிறார். எங்க சார் புடிச்சீங்க அந்த பியானோவை.

பாடல்கள்: 2 அல்லது 3 பாடல்கள் தவிர மீதி பாடல்களில் கொஞ்சம் சத்தம் அதிகம். (மீண்டும்) சகானா காதுக்கு இனிமை.

ஒளிப்பதிவு: நம்ம கே. வீ. ஆனந்த். பின்னி விட்டார் போங்கள்.

சங்கர் இந்த படம் வருவதர்க்கு முன், இந்த படம் ரஜினி ரசிகர்களுக்கு ரஜினி படமாகவும், சங்கர் ரசிகர்களுக்கு சங்கர் படமாகவும், இவர்களின் சேர்க்கை எப்படி இருக்கும் என்று வருபவர்களுக்கு தீனியாகவும் இருக்கும் என்று கூறினார்.

அந்த மட்டிலும் உண்மை.

ஒன்றரை வருட உழைப்பு, மூன்று முறை ரிலீஸ் தேதி தள்ளி வைப்பு, இவ்வளவும் இந்த வெற்றிக்காக தான்.

How to name it?

Every body has strange experiences in life occasionally. And despite a thousand explanations you find it impossible to dismiss it has a coincidence.

On a very ordinary weekend I went for a shower after choosing my favorite play list in my mobile and ensuring maximum volume. At almost the end of the second or third song I had a fleeting wish that ‘how I wish I could listen to the same first three songs again over and over, not having to listen to the comparatively lesser favorites, considering my inability to go out and change it that way.’

A few minutes later, something happened that really amazed me, of the 15 songs in my play list, my mobile started playing the first song again. When this happened the second time I was surprised, third time intrigued, fourth time frightened. Oh…god…what’s happening…

The moment I was out of the shower, I tried to observe the pattern. It happened the same way. Then I tried playing the other songs and I realized they had some how got deleted….even more intriguing. I thought “Be careful what you wish for, you may end up getting it”)

I remember showing my friend the songs last night and the next day morn its not there. Did not as much disturb my mobile mean time except for switching off the alarm (and go back to sleep of course)

Although troubled by the fact I have to collect the rest of missing 50 songs, when USB access of my laptop had been disabled and the blue tooth of my mobile not is detecting my laptop’s, my invincible optimism was thrilled about the opportunity to reconstruct the list.

The next day I did unravel the mystery of the missing songs. My memory card had been displaced. With little idea where a memory card is, some random trouble shooting helped me get it back in place and I retrieved all the presumably lost data.

But then…

How is it those exact three songs I wanted to hear ended up being stored in my mobile?

How is it that it ended up being that way jus when I wished for it?

How did my memory card get displaced when I had given my mobile much less of a jerk?

Was this jus a series of coincidences…?

Tamil, as she is spoken

I owe this post to P, for her faith in getting me back to my writing habit, which once used to be a compulsive addiction.

Languages, dialects, words and expressions have never failed to intrigue me. My mother tongue is a dialect of Tamil called 'Palakkad Tamil', the one that Kameshwaran (Kamal) speaks in MMKR. Funny as it might sound to the rest of the Tamil speaking clan, there is a certain charm about it that I am incompetent of versifying. This is the dialect I was born with. My verbal learning curve started with the nasalized utterances of this language. This is the form of Tamil I am most comfortable with.

As I grew up, a different form of Tamil inspired me, the one that is popularly called Madras Tamil. I believe that having lived in Chennai (the then Madras) for most of my life, it is natural that it has appealed to me. (Who said familiarity breeds contempt?) Again, there is a certain charm about this form of Tamil, that I am incompetent of versifying. Linguists with a puritanical streak might disagree with me.

The closest comparison to Madras Tamil is the Black English. Both these forms being very colloquial and unacceptable professionally. What binds them closely is the ergonomics. Language is a tool to communicate effectively and easily. Going by this definition, these dialects are not a denigration of language, but a well evolved version of their more acceptable counterparts. Both these forms use lesser number syllables in their words and are clearly easier to speak.

Consider this:

Enna pannindu irruke?
ina pannu kire?

The latter certainly is easier and quicker than the former. The same can be said about black English, where words are spoken such that there is a stress on a single syllable. Easy, effective!

For the ones who have tried it, when you try speaking Madras Tamil with a BD (an Indian cigarette) betwixt your lips, it would never fall. Jeez to me that is ergonomics at its best. (Not that I smoke!)

Peace out
Anty

Lighter side of life -III

Compliment

A walked past B towards me. When A was near B he said, “Yeh, u look good today” and B said (with a big smile) “Thank You”. A came near me and said in a hushed voice “I actually told you”. J Gave an embarrassed blushed smile back.

Email

A manager had written to his team “Yesterdays meeting went in the well”

Another one

"Please WET the file with me before sending it"

Welcome back...

There have been a lot going on at Google. I have recently got addicted to Google Reader and Google Calender, I will discuss about them in the coming sessions. Google is acquiring many online companies which offers free as well as paid services. This practice is going on for the past few weeks as a regular practice.

Google acquired Picasa more than a year ago, it started out as a simple Picture manager which had cool editing features and ability to send pictures to your email as an attachment. Now Google has extended its feature by adding web space of 200MB to it. The pictures can be uploaded from Picasa to picasaweb.com for easy access and addition of albums to your Website. I personally felt Flickr.com had better features compared to Picasaweb.com, but this is only when it comes to online presence. When we combine Picasa system client with Picasa Web it becomes one of the best picture editing and storage application available.

Google Docs, well that is what they call it. Google Docs includes Spreadsheets and Presentations (to be added shortly). This is another feature rich service provided by Google. You can save and edit a Spreadsheet, a Document and to be added shortly Presentation'. Imagine a place "online" where you can store your documents which can be edited and shared with other users with same (well! almost same) features you use in MS Office or Open Office Org. Google Docs support extensive support for various file formats (which covers almost all the popular ones). I have even used Google Docs to convert some of my ".ods" format files to ".doc" without no trouble. Although Spreadsheet cannot run Macros it still can help you manage a decent spreadsheet with few important functions and charts. I often use the Google Docs to edit and save the documents which I want to publish online or through Blogger (which can be done directly). Google Docs is a must use for Web dwellers.

Google Browser Sync:Google has been funding Firefox as part of improve open source community and providing free software application which has become a basic necessity while going online. Google Browser Sync is a Firefox extension (so it works only with Firefox browser) which I use almost everyday. This extension helps Firefox to sync basic settings of one Firefox browser with another one. By installing this extension in Ffirefox at my office and at home I ensure I don't miss any Bookmarks and other browser settings which I have configured at one place. It uses your Gmail ID to store information and settings of the browser. For example if I add a bookmark at my office and come home and open my Firefox, which is also configured to sync using my Gmail ID, I will find the bookmark already there for me to use. This is a cool stuff which I wanted to share with you.

This is it for current edition...coming next...we will see Google Analytics, Google Calendar, IGoogle, Google Notebook and some more.

Next edition will be the last of "Google Introduction", after this we will be digging deeper into each services.

Till then....enjoy the artful presence

Air show in chennai (சாரி, கொஞ்சம் லேட் ஆயிடுச்சு)

அடா அடா அடா. என்னவொரு விருந்து கண்களுக்கு. சென்னை வெய்யில் பற்றி நான் கூற வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அந்த வெயிலையும் பொருட்படுத்தாது வந்த மக்களுக்கு என் முதல் சல்யூட்.

விஷயம் என்னவென்று தெரியாதவர்களுக்கு, Indian Air force - ன் எழுபத்தி ஐந்தாவது வருட நிரைவு விழா கொண்டாட்டம், கடந்த இருபத்தி இரண்டாம் தேதி சென்னையில் நடந்தது. IAF - ன் கொண்டாட்டம் தரையிலா இருக்கும், விண்ணில் தான்.

சாயங்காலம் 5 மணிக்கு, முதல் போர் விமானம், வணக்கம் செலுத்தும் வகையில் காற்றை கிழித்து கொண்டு பறந்தது. அடுத்தது ‘சூர்யகிரன்’ (கீழே உள்ளவை) என்னும் போர் விமானங்கள் விண்ணில் அணிவகுத்து வந்தன.

அவர்களின் சில அற்புதாமான விண் விளையாட்டுக்கள்.

அடுத்ததாக, ‘ஸாரங்’ என்னும் Helicoptors. (கீழே உள்ளவை)


Helicoptor - ல் நிரைய அம்சங்கள் இருப்பது தெரியும், ஆனால் இப்படி சாகசஙள் செய்ய முடியும் என்று நினைத்ததில்லை.

கிட்டத்தட்ட நெட்டுக் குத்தாக கீழே இறங்கியது, ஒன்றன் மேல் ஒன்று மிக குரைந்த இடைவெளியில் பறந்தது, போன்றவை.



முடிவில் தேங்க்ஸ் சொல்லும் வகையிலும், தமிழ்நாடு என்பதற்காகவும், "T" வடிவில் பறந்தனர்.

சினிமாவில் போலி சாகசங்கள் செய்வதை வரிசையில் நின்று டிக்கெட் வாங்கி பார்க்கிறோம், ஆனால் உண்மையான கதாநாயகர்கள் இங்கு தான் இருக்கிறார்கள்.

Lighter side of life - continued

Racism

My colleague (a little darker in complexion) was commenting about me, “You’re so naughty, so trouble some; I really don’t understand how your people at home manage you. Guess that’s why they send you to office in the night (night shift).” I said, (completely irritated by the arrogant comment) “So, why do they send you to office at night”. He said (completely pleased with himself) “So that my mom can look at me all day”. I said (with a little arrogance) “Ya. Don’t think she can see u in the night.” And then he blushed and the whole gang started laughing. HEHEHE

மொழி-திரை விமர்சனம்

ஒரு வார்த்தையில் - WoW

நான் பார்க்க வேண்டும் என்பதற்காக இரண்டாவது முறையாக அந்த படத்துக்கு வந்த என் friend - க்கு நன்றி.

அமைதியான படம் என்றாலும், commercial காரணங்களுக்காக, லாஜிக்கே இல்லாத காரணங்களுடன், ஒரு சண்டை காட்சி (உ.ம். ABCD - ஷ்யாம் நடித்தது), ஆடை குரைத்து ஒரு பாடல் (உ.ம். எண்ணிலடங்காது) என படத்தை நிரப்புவது வழக்கம். அப்படி எல்லாம் இல்லாமல் கண்ணியமாக ஒரு படம் கொடுத்து இருக்கிறார்கள்.

படம் ஆரம்பித்ததிலிருந்து, முடியும் வரை சிரிப்பு மழை தான். ஆனால் இது ஒரு typical comedy movie அல்ல.

படம் முடியும் பொழுது நாம் "Sign Language" கொஞ்சம் கற்றுக் கொள்வோம். அதனால் இது ஒன்றும் documentary movie இல்லை.

அது எப்படி ஒரே படத்தில் எல்லோருக்கும் நடிக்க வாய்ப்பு கொடுத்தார் இயக்குனர்.

பிரகாஷ்ராஜ் – As usual, Extra-ordinary
ப்ரித்விராஜ் - இவரை நான் வில்லனாக பார்த்து இருக்கிறேன், இப்பொழுது Comedy கலந்த கதானாயகனாக பார்க்கிறேன். இப்படியும் பிடித்து இருக்கிறது.
ஜோ - முதலில் சொன்ன WoW - க்கு முக்கிய காரணம்.
ஸ்வர்னமால்யா - அளவு தெரிந்து நடித்து இருக்கிறார்.

கடைசி பாட்டு தான் கொஞ்சம் உருத்தல். வேண்டியதில்லயோ??? ஜோ தன் காதலை சொல்லும் பொழுது தலைக்கு மேலே சீரியல் பல்பு எறிவதும், தேவாலய மணி அடிப்பதும் நல்ல ரசனை.

Not to be left, வித்யாசாகரின் இசை. பிரமாதம். குறிப்பாக ஜோ அழும் காட்சியில், மற்றும் 2 பாடல்களில்.

குகன் தன் காமிராவால் ஓவியம் வரைந்து உள்ளார், அதுவும் அந்த "காற்றின் மொழியே..." பாடலில், பின்னி விட்டார் போங்கள்

மொத்தத்தில் பிரகாஷ்ராஜ்க்கு துரோகம் செய்யாமல் தியேட்டரில் பார்க்க வேண்டிய நல்ல படம்.

Lighter side of life

After the long impasse, I am back with more of everyday laughter. Here follows a compilation of a day to day humor of life. I am starting with some of the official ones and later move to other walks of my life. Enjoy J

Nanri

Malyali bulb

I was as usual half working and half pretending to work, and was deeply engrossed into my monitor when I realized there was a girl standing next to me. I looked at her with an inquiring look and she said ‘Mam, where does John shit?” My eyes literally popped out before she restated it: “Where does he sit?”

Innocence at its best

I was sitting with my manager in his cabin . A colleague by name Raja joined us but had no chair to sit, so went out and pulled one in. My manager shortly got a call from the GM who sits in the next cabin and was talking about somebody Raja. My colleague sitting next to me literally started sweating, and looked at me and said “Oh… my god I think they are talking about me, I pulled the chair out of his room.” I laughed non-stop for the next 5 mins. hehehe